…กระจกที่ขุ่นมัว ด้วยเศษละอองธุลีมากเท่าใด.…ย่อมดูดซับความร้อนจากดวงอาทิตย์ได้มากเท่านั้น ใจของคนเราก็เช่นกัน

…ใจที่ใสบริสุทธิ์ย่อมสะท้อนซึ่งความร้อนแห่งแรงอาฆาต-อิจฉา-ริษยา และไฟแห่งโทสะนั้น

…ไฟนั้นมาจากที่ใดย่อมกลับไป ณ ที่นั้น ผู้ใดจุดความร้อน… ย่อมอยู่กับผู้นั้น…หาใช่ผู้อื่นไม่..”

“ทองทิพย์ โอภาโส”

บันทึกข้อธรรม พ.ศ. ๒๕๒๔